dijous, 7 de juliol del 2011
Crackòvia- debut de Villa + presses falses
dilluns, 27 de juny del 2011
Cadaqués traducción
A petición de @CyntthiaEleven:
Cucurucuc tiene una hija preciosa que se ha perdido
El viento se la ha llevado mar afuera
Todo el pueblo la llora y él se pregunta
¿Por qué a mí? Pero que he hecho yo para perder este tesoro…
Cucurucuc se hace viejo pero no se mueve de donde es
Desde aquí veo el horizonte por si ella apareciera
Si sopla tramontana al menos siento “Cap de Creus”
Y así no estoy tan lejos de...
Si sopla tramontana al menos siento “Cap de Creus”
Y así no estoy tan lejos de...
Cadaqués...
Así no estoy tan lejos de Cadaqués
Me pueden quitar el sueño,
El amor, el honor y el trono
Me lo pueden quitar todo menos
Cadaqués... Cadaqués...
Así no estoy tan lejos de Cadaqués
Me pueden quitar el sueño,
El amor, el honor y el trono
Me lo pueden quitar todo menos
Cadaqués... Cadaqués...
Mi abuelo Ramón, pintando en pleno mes de agosto
Niñas desnudas a la Punta, pechos y culos de otro mundo
“Vestrussos” y drogados que han quedado fosilizados
Noches que secuestran días con “llistó” y sueños de gato
Niñas desnudas a la Punta, pechos y culos de otro mundo
“Vestrussos” y drogados que han quedado fosilizados
Noches que secuestran días con “llistó” y sueños de gato
Putrefactos “xuxumets” que se esconden cuando hace viento
Pasan tardes al Marítimo, dicen yo no tengo dinero.
Mafiosos amargados, famosillos que abren bares*
Vagos que gorronean en orgías de ricos descerebrados.
Pasan tardes al Marítimo, dicen yo no tengo dinero.
Mafiosos amargados, famosillos que abren bares*
Vagos que gorronean en orgías de ricos descerebrados.
Me pueden decir que he muerto
Que mi sueño ya se ha acabado
Que al “llagut”** se lo come el fuego
Me lo pueden quitar todo menos...
Cadaqués...
Me lo pueden quitar todo menos...
Cadaqués...
Me pueden quitar el sueño,
El amor, el honor y el trono
Me lo pueden quitar todo...
Que mi sueño ya se ha acabado
Que al “llagut”** se lo come el fuego
Me lo pueden quitar todo menos...
Cadaqués...
Me lo pueden quitar todo menos...
Cadaqués...
Me pueden quitar el sueño,
El amor, el honor y el trono
Me lo pueden quitar todo...
Cucurucuc habla con Messina y Sa Freu
Mi hija ya no volverá, no hace falta que me lo escondáis
Cuando sale la luna toda roja es ella que me mira
Padre no te preocupas, yo estoy bien. Y tú no te alejes nunca de...
Cadaqués... de Cadaqués...
Mi hija ya no volverá, no hace falta que me lo escondáis
Cuando sale la luna toda roja es ella que me mira
Padre no te preocupas, yo estoy bien. Y tú no te alejes nunca de...
Cadaqués... de Cadaqués...
*Bruno tiene un bar en Cadaqués llamado Talla.
**es una pequeña embarcación de pesca o cabotaje apareada con vela latina, típica de la costa catalana
Cadaqués
Cucurucuc té una filla preciosa que s’ha perdut
El vent se l’ha endut mar enfora
Tot el poble la plora i ell es pregunta
Per què a mi? Però que he fet jo per perdre aquest tresor...
Cucurucuc es fa vell però no es mou d’allà on és
Des d’aquí veig l’horitzó per si ella aparegués
Si bufa tramuntana almenys sento Cap de Creus
I així tampoc estic tan lluny de...
Cadaqués...
Així no estic tan lluny de Cadaqués
Em poden treure el son,
L’amor, l’honor i el tron
M’ho poden treure tot menys
Cadaqués... Cadaqués...
El meu avi Ramon, pintant en ple mes d’agost
Nenes nues a la punta, pits i culs d’un altre món
Vestrussos i drogats que han quedat fossilitzats
Nits que segresten dies amb llistó i somnis de gat
Putrefactes xuxumets que s’amaguen quan fa vent
Passen tardes al Marítim, diuen jo no tinc calers.
Mafiosos amargats, famosillos que obren bars
Vagos que rategen en orgies de rics esgallimpats
Em poden dir que he mort
Que el meu somni ja s’ha fos
Que el llagut se’l menja el foc
M’ho poden treure tot menys...
Cadaqués...
M’ho poden treure tot menys...
Cadaqués...
Em poden treure el son,
L’amor, l’honor i el tron
M’ho poden treure tot...
Cucurucuc parla amb Messina i Sa Freu
Sa meu filla ja no tornarà, no cal que m’ho amagueu
Quan surt la lluna tota roja és ella que em mira
Pare no et preocupes, jo estic bé. I tu no t’allunyis mai de...
Cadaqués... de Cadaqués...
dilluns, 20 de juny del 2011
Francesco traducción
Érese un pequeño pesado,
jefe de la verdad,
periodista, un tozudo
siempre aquí, siempre allá
Su mujer, que bella,
siempre esperándole, pobrecita
paciencia, Valentina,
volverá, volverá…
Una cena en su casa
Un típico miércoles,
No se habla de Francesco,
Pero el vino mientras muere piensa… Mejor así
De repente llega el diablo
Y destapa palabras escondidas de hacía siglos y digo:
“Escucha, Vale, ¿por qué no hacemos el amor…?
Es natural, no hay que mitificar, estamos solos, es febrero…”
-¿Pero tú estás loco? ¡Francesco, tu mejor amigo!
-Perdóname, Vale, muy bueno el tiramisú.
-Venga, no hagas el cretino, está mal,
Pero el mal ya está hecho…
Empezamos a hacer el amor,
¡Tanga, tanga, traca bum!
Vale grita, la cama salta,
¡todo hace trum trum!
Para mí esto es el paraíso,
Un pecado de amor.
Vale se asusta,
-¿has oído ese ruido?
La puerta que se abre,
La voz de Francesco
-Ciao, amor, he vuelto
-Cago en Dios, no me lo creo.
Escóndete en el armario,
-que escena de teatro-,
Cierro puertas y empiezo
A rezar empinado.
¡Ay! ¡Qué satisfacción, el amor!
Cuando llega de golpe como un niño tozudo.
¡Ay! ¡Qué complicación, las palabras!
Son el banco del alma, demasiada confusión.
Francesco llega y habla:
“Amor, debo confesarte
Que en este último viaje
He conocido a una chica
Es de Surinam, es bella,
Canta, baila… Una pantera.
Me he enamorado
Y nos casamos. Es tan guapa…”
Yo salgo del armario y le digo:
“¡Franceschino, bienvenido!
Muchas felicidades, eres grande,
Me has emocionado, casi lloro,
Esta bella historia
Con tu chica…
A mí también me ha pasado
Con tu esposa Valentina.
Francesco
C’era un piccolo coglione
Capo della verità,
giornalista, un testone
sempre lì, sempre là.
Sua moglie, che carina,
sempre aspettandolo, poverina.
Pazienza, Valentina,
lui tornerà...
Una cena a casa sua
Tipico mercoledí,
non si parla di Francesco,
ma il vino mentre muore pensa... Meglio così.
All’improviso arriva il diavolo
E fa uscire parole nascoste da secoli e dico
“Senti, Vale, perche non facciamo l’amore?
È naturale, non dobbiamo mitizzare, siamo soli, è febbraio...”
-No, no, ma sei impazzito Francesco è, il tuo migliore amico!
-Scusami, Vale, era buono il tiramisú.
-Dai, non fare il cretino, è sbagliato,
ma lo sbaglio già l’ho fatto...
Cominciamo a far l’amore,
tanga tanga, traca bum!
La Vale grida, il letto sbatte,
e tutto fa trum trum!
Per me questo è il paradiso,
un peccato di amore.
Ma la Vale si spaventa,
-senti questo rumore-?
È la porta che si apre,
la voce di Francesco.
-Ciao, amore, son tornato.
-Porca troia, non ci credo.
Nasconditi nell’armadio,
-che scenata di teatro-
Chiudo le porte e inizio
a pregare arrapato.
Ah! Che soddisfazione, l’amore!,
quando arriva all’improviso come un bambino testone.
Ah! Che complicazione, le parole!
Sono la banca dell’anima, troppa confusione
Francesco entra e parla:
“Amore, devo confessarti
Nel mio ultimo viaggio
Ho conosciuto una ragazza.
È di Surinam, è bella,
canta, balla, è una pantera.
Mi sono innamorato
E ci sposiamo. È troppo bella...”
Io esco dall’armadio:
“Franceschino benvenuto!
Tanti auguri, tu sei bravo,
mi hai conmosso quasi piango,
questa bella storia
con la tua ragazzina...
anche a me mi è successo
con tua moglie Valentina”.
Ah! Che soddisfazione, l’amore!,
quando arriva all’improviso come un bambino testone.
Ah! Che complicazione, le parole!
Sono la banca dell’anima, troppa confusione
Don Tano traduccion
Sabes... la gente nace, muere, vuelve, habla,
Creen que piensan cosas importantes, pobrecitos…
Y se sienten grandes, si no se compran un Audi.
Y te miran de aquel modo, haciéndose el chulo.
Se lo he oído decir a un hombre que comía solo,
Se lo contaba a un entrecot de mediodía,
Decía: ¿Dónde está la gente como yo? Que escucha a la
gente que no habla,
que escucha el mar y lo quiere abrazar…
Había un pianista que cantaba siempre la misma canción,
Aquel hombre le miraba, hablaran sin palabras:
“Esa mujer, aquel gato, la pasta buena, el último
viaje…”
Tú canta y toca, que puede que haya un milagro.
El camarero le pregunta ¿todo bien, Don Tano?
Todo bien. Trae la grappa que hace soñar.
La bebe rápido y se levanta
Y con una sonrisa triste se marcha.
Tano, no vayas lejos, no me dejes solo,
Tano, don’t go away,
Tano, no vayas lejos, mi consejero,
Tano, don’t go away
He preguntado al camarero con un poco de timidez:
“Perdón quisiera saber quién es ese hombre gordo que
se ha ido.
Don Tano ¿Quién es, qué hace? Disculpe, señor, pero eso
es como preguntar
qué es el mar, no se responde con palabras.
Entiendo, disculpe, sólo que cuando se ha marchado
Sin conocerle me he sentido abandonado.
Después he hecho la misma pregunta al pianista
Y mientras tocaba me ha respondido
La, la la la la la la la la la… la la la la…
Don Tano
Don Tano
Sai, la gente nasce, moure, torna, parla,
pensa che pensa cose importanti, poveracci...
E si sentono grandi, se non si comprano una audi
E ti guardano in quel modo, si danno arie.
L’ho sentito dire da un uomo che mangiava solo,
lo diceva a una bistecca a prazo,
chivedeva: “Dove è la gente come me? Che ascolta la
gente que non parla,
che sente il mare e lo voule abbracciare...”
C’era un pianista che cantava sempre la stessa canzone,
Quell’uomo lo guardava, parlavano senza parole:
“Quella donna, quel gatto, la pasta è buona , l’ultimo
viaggio...”,
tu canta e suona, ci può essere un miracolo.
Il cameriere gli domanda:”Tutto bene, Don Tano?”,
tutto a posto, porta la grappa che fa sognare.
L’ha bevuta presto e si è alzato con gli occhi brillanti
E con un sorriso triste se n’è andato
Tano, non andare lontano, non lasciarmi solo,
Tano, don’t go away,
Tano, non andare lontano, mio consigliere,
Tano, don’t go away,
Ho chiesto al cameriere con un po’di timidezza:
“Scusa, vorrei sapere chi è quell’uomo grosso che se n’è
andato?”
Don Tano. Chi è, che fa? Mi scusi, signore, ma questo è
come domandare.
Cosa è il mare, non si risponde con parole.
Ho capito, mi scusi, solo che quando se se n’è andato
Senza conoscerlo mi son sentito abbandonato.
Poi ho fatto al pianista la stessa domanda
E mentre suonava mi ha risposto
La, la la la la la la la... la la la la...
Il cameriere gli domanda:”Tutto bene, Don Tano?”,
tutto a posto, porta la grappa che fa sognare.
L’ha bevuta presto e si è alzato con gli occhi brillanti
E con un sorriso triste se n’è andato
Tano, non andare lontano, non lasciarmi solo,
Tano, don’t go away,
Tano, non andare lontano, mio consigliere,
Tano, don’t go away,
Subscriure's a:
Missatges (Atom)